اشکور ،پلنگ ،شکارچی غیر مجاز و پیگیری ” کلید واژه هایی هستند که این روزها هر رامسری دلسوزِ طبیعت بکر این شهرستان و حامی حیوانات در معرض انقراض،از یکدیگر می پرسند. اما واقعیت قضیه چیست و ماجرا از کجا شروع شد؟ هفته گذشته ۲۳ خرداد ، گزارشی مبنی بر کشته شدن یک قلاده پلنگ توسط […]

اشکور ،پلنگ ،شکارچی غیر مجاز و پیگیری ” کلید واژه هایی هستند که این روزها هر رامسری دلسوزِ طبیعت بکر این شهرستان و حامی حیوانات در معرض انقراض،از یکدیگر می پرسند.

اما واقعیت قضیه چیست و ماجرا از کجا شروع شد؟

هفته گذشته ۲۳ خرداد ، گزارشی مبنی بر کشته شدن یک قلاده پلنگ توسط شکارچیان غیر مجاز در دهستان اشکورو زخمی شدن قلاده ای دیگر از طریق اهالی آن دهستان منتشر شد.

خبری که انتظار می رفت رییس اداره محیط زیست رامسر، با سابقه یک دهه مدیریت بر این اداره حیاتی ، در بدو امر با اطلاع رسانی مناسب جلوی هرگونه شایعه را می گرفت که متاسفانه اینگونه نبود و هر روز که می گذرد بر دامنه شایعات افزوده شد.

شب گذشته نیز گزارشی دریافت شد که یک قلاده پلنگ توسط یکی از کشاورزان اشکور دیده شد که خوشبختانه این پلنگ نه خسارتی ببار آورد و نه خود مورد حمله واقع شد.

پس از آن یک خبرگزاری،اخبار منتشره را تشویش اذهان عمومی خواند و خود را منبع رسمی معرفی کرده و تنها با یک تماس با رئیس محیط زیست رامسر نصایحی را منتشر کرد که اگر خبرنگار آن خبرگزاری به خود زحمت داده و در محل وقوع حادثه، از اهالی آن پرس و جویی ساده می کرد قطعا” به نتایج درست تری دست می یافت.

اما در کنار اینها، سوالاتی مطرح است که آن خبرگزاری و متولیان امر چه خوب است پاسخی اگر دارند جهت تنویر افکار عمومی، ارائه نمایند:

وقتی که مدیر کل محیط زیست استان مازندران در اتفاقی نادر و پس از ماه ها البته با همسر خود در رامسر حضور پیدا کرده آیا حق این نبود که پس از بازدید از چند طرح زیست محیطی، به جای صرف ناهار با همسرش در یکی از رستوران های شهر رامسر آن را در محل دهستان اشکور صرف می کرد و از نزدیک هم از پاسگاه محیط بانی این دهستان بازدید می کرد تا بر همگان ثابت شود وی دلسوز محیط زیست است و نسبت به انقراض نسل تحت حفاظت پلنگ ایرانی دغدغه دارد.براستی چرا چنین نشدکه نه ما می دانیم و نه اکثر مردم رامسر.

اخبار در مورد وجود پلنگ در منطقه هر از چند گاهی منتشر می شود و بعید بنظر می رسد محیط زیست رامسر از حضور مسرت بخش این پلنگ های ایرانی در دهستان اشکور اطلاعی نداشته باشد.

با چنین اوصافی،مسئولان محیط زیست تاکنون چه تدابیری برای آموزش اهالی این دهستان و طریقه مواجه شان با حیواناتی نظیر پلنگ اندیشیده اند؟

آیا آموزش برای این بومیان صورت گرفته یا خیر؟ چرا که اگر آن شکارچیان غیر مجاز از اهالی دهستان اشکور باشند برای حفاظت از جان خود و دام هایشان دست به ماشه شدند و گرنه نیازی نیست آنها مبادرت به کشتن این حیوانات در حال انقراض کنند.سابقه ثابت کرده اهالی یک منطقه که بومی آنجا ساکن هستند بهترین حافظان این حیوانات از گزند هستند.

به گفته اهالی بومی و افرادی که با رفتار پلنگ‌آشنا هستند اگر پلنگی زخمی شود واکنش هایی را انجام خواهد داد.

با توجه به گزارش های موجود از اهالی دهستان اشکور و مشاهده مجدد پلنگ، چه اقداماتی برای زنده گیری یا حفاظت از آن ها صورت گرفته؟آیا ترتیبی اتخاذ شده که جان این قلاده های پلنگ حفظ شود و اهالی منطقه نیز با خیالی آسوده به کار روز مره خود بپردازند؟

جمعی از اهالی منطقه اعتقاد دارند پیگیری محیط زیست برای به سرانجام‌رسیدن این ماجرا ضعیف است.ضمن آنکه یکی از اهالی شب گذشته مشاهدات خود از حضور پلنگ در نزدیکی محل زمین کشاورزی اش را با خبرنگار ما تشریح کرد.پرسش اینجاست که چگونه این اهالی گزارشات خود را به ما می گویند ولی از ارایه گزارشات به مسئولان محیط زیست اجتناب کرده یا سکوت می کنند؟!آیا این دوگانگی ناشی از عدم اعتماد در پیگیری موضوع توسط محیط زیست نیست؟

حال که حضور چندین باره پلنگ در منطقه اشکور،بارقه های امید را در دلِ دوستداران طبیعت بیش از گذشته زنده کرده است بر متولیان امر بویژه مدیران محیط زیست فرض است با اتخاذ راهکارهای عملی و حضور در منطقه و توجیه و تشویق اهالی اشکور، امیدها را زنده نگه داشته و به یاس تبدیل نکنند.

  • نویسنده : محمدرضا بهرامی